Ιδιωτικό

Η ιδιωτική αντιμετώπιση των πραγμάτων
προφυλάσσει από την παρακμή τους.
Αποδεδειγμένο.

Χάος

τίποτα δεν ξέρεις
και επιμένεις να
ζεις
σαν να γνωρίζεις
τη σιωπή
κάθε θάλασσας και ανέμου
να ξεκινάς με κεφαλαία
και να βάζεις τελείες
όταν μάθεις
να ορίζεις την πραγματικότητα
όσο κοιμάσαι και ξυπνάς
στα ενδεχόμενα
να μιλάς
όπως το χάος
ούρλιαζε ή σώπαινε

Στον διάδρομο

Ίσως να μην έχει σημασία
ποιος κάθεται στην θέση
αλλά ότι υπάρχει καρέκλα.
Ίσως την ζωή να την κερδίζεις
αν την αντιληφθείς
προτού σου επιβληθεί.
Ίσως.

Ενοχή

Σε γεμίζει
ολόκληρο κι ας είναι
τόσο περιττή.

Της διαδικασίας

Είναι λυπηρό.
Άνθρωποι που περπάτησαν με χέρια ενωμένα
στους δρόμους και
αγκαλιάστηκαν κάτω από σεντόνια
ηδονής
να πιστεύουν ότι ζουν έρωτα.
Να πιστεύουν πως τα τραγούδια
γράφτηκαν για αυτές τις διαδικασίες.
Μπορεί να ξοδεύεις την ζωή σου
μέσα από δυο χέρια
αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι την μοιράζεσαι.
Τα χέρια μπορεί να είναι ενωμένα
μα ανάμεσα τους μόνο δέρμα κατοικεί
και έδαφος για κόσμο άλλο κανένα.

Μάταια

Αν ορισμένες γραμμές
χαραχτούν μέσα σου με έναν τρόπο,
δεν θα αλλάξουν ποτέ σχήμα.
Όσο κι αν βιώνεις
εκδοχές τους,
το τέρμα θα είναι πάντα το ίδιο.
Κι ύστερα γυρνάς το πρόσωπο
κι απορείς
για την ζωή σου.
Μάταια.

Προσωπικό

Είναι μοιραίο.

Στον τόπο αυτό γεννιούνται
οι πιο παράξενες και δικές μου
ιστορίες.
Μετά από τόσα χρόνια
η ιστορία επαναλαμβάνεται.
Ίδια και απαράλλαχτη.
Και εγώ συνεχίζω να μένω εκεί.
Ίδια και απαράλλαχτη.