Όλα ή τίποτα

Οι παράλληλες πραγματικότητες θα σου γνέφουν ακόμη και όταν πίνεις τον καφέ σου ή βάζεις το παλτό σου. Είναι εκεί γιατί ξέρεις να τις βλέπεις. Μπορεί και να γεννήθηκες με αυτή τη γνώση αν και στην μοίρα ποντάρω ελάχιστα. Και ενώ οι πραγματικότητες που αντιλαμβάνεσαι είναι πολλές, ο χρόνος που ξοδεύεις για αυτές είναι ένας.
Ένας και μοναδικός.
Στο παρελθόν τον είχα διχοτομήσει για να έχω αναπνοή για δυο εαυτούς. Και πίστευα μέσα μου πως τον ελέγχω και δεν με ελέγχει. Πως τον νικάω όσο με νικάει και έτσι το άθροισμα της πραγματικότητας βγαίνει μηδέν και όχι υπερ του .
Οι άνθρωποι που τολμούν να τον αμφισβητήσουν,τιμωρούνται πάντα σε ανύποπτο χρόνο. Χτίζουν σπίτια ολόκληρα πάνω σε νερό και το μαθαίνουν την μέρα της ξηρασίας.
Και αυτός είναι ένας πόνος που δεν χωράει μόνο σε ένα σώμα.
Η εμμονή μου με τον χρόνο με οδήγησε ένα βράδυ σε ένα κλειστοφοβικό,σκοτεινό μέρος για ένα ραντεβού με το παρελθόν. Ένα κομμάτι του που απέρριψα και το κλωτσούσα για πολύ καιρό όποτε εμφανιζόταν στον δρόμο μου. Και ανακάλυψα πως όλα μου τα γιατί λυτρώνονταν σε μια μόνο φράση: όλα ή τίποτα. Τότε δεν γνώριζα γιατί επέλεξα τον εαυτό που κουβαλάω σήμερα από τον άλλο που άφησα να κοιτάζω από μακριά και ασφαλής.
Και αν είχα ακούσει τότε εκείνο το τραγούδι ίσως και να περνούσαν πιο όμορφα τα βράδια.
Όμως η σχέση μου με τον χρόνο ήταν είναι και θα είναι καταστροφική.
Ό,τι αποφεύγω, με κυνηγάει και με προδίδει την επόμενη στιγμή.
Ό,τι με αποφεύγει, το κυνηγάω και το προδίδω την επόμενη στιγμή.
Μέχρι να έρθει μια αρχή πιο βαριά από μένα και να τα αλλάξει όλα.
Μια αρχή που δεν θα με αναγκάσει να αποδείξω στην ζωή πως ήρθε.
Μια αρχή που η ζωή η ίδια θα μου αποδείξει πως είναι εδώ.
Γιατί μόνο τότε θα είναι αλήθεια.
Σε όλες τις πραγματικότητες.

Πάμπτωχοι Α.Ε

Η επιστροφή στις σταθερές
μαρτυρά
μια πορεία που έχει συναντήσει
καινούργιες σταθερές
στην διάρκεια της.

Ασφυξία

Όταν δεν γνωρίζεις το τέλος,

κάθε αρχή αφομοιώνεται

στην διαδρομή.

Επανάληψη

Κρύο,κασκόλ,βαριά αρώματα,διπλές κάλτσες,καφέδες αχνιστοί,καφέδες στο πόδι, ραντεβού με ευθύνη, ραντεβού χωρίς,ξεγραμμένα μεσημέρια,ενοχλητικά μεσημέρια, σιγουριά, αυτοπεποίθηση,ήλιος στους δρόμους,δρόμοι με ήλιο, απογεύματα άδεια, απογεύματα ασφυκτικά,απογεύματα χωρίς λόγο,ο ελάχιστος χρόνος,ο κερδισμένος,ο περιττός,ο χρόνος,κούραση από μέσα,κούραση απ' έξω,εξάντληση για όλα,αγάπη για όλα,πανικός για την λέξη,ενοχή για την ελπίδα,το τώρα σαν πτώση,το μετά σαν χάος,περιθώρια στα σχέδια,ευτυχία στα όνειρα,δικαιοσύνη στα όνειρα,αμφιβολία στη στιγμή,αμφιβολία,η ειρωνεία της πραγματικότητας,η αλήθεια της πραγματικότητας,νύχτα που απλώνει,τοπία που πληγώνουν,η εξάτμιση του λεωφορείου,η ανικανότητα,η αδράνεια,η σύγχυση,η αντίληψη,η άρνηση, η επιλογή,τηλεόραση,τηλεόραση στους τοίχους,οι κρύες παντόφλες,οι διπλές κουβέρτες, αρρώστιες,γεράματα,το αδιέξοδο,το κενό,τα χαρτομάντιλα,το θερμόμετρο,τα λάθη,τα σωστά λάθη,τα λάθος σωστά,οι σκέψεις,η επανάληψη,το μαξιλάρι,το κρύο.

Τόση φασαρία και ούτε μια συλλαβή.

Τάνια

Απόψε.
Με μαύρο παλτό, τακούνια περιποιημένης πρόθεσης
και φουστάνι λουσμένο μ' άρωμα και καπνό.
Ένα τελετουργικό σαν έρωτας.
Στο παρόν του.
Γιατί ο έρωτας μόνο παρόν έχει.
Κάθε άλλος χρόνος και ένα του κακέκτυπο.

Ό,τι δεν υπάρχει το ποθώ
Ό,τι μου αρνιούνται το αγγίζω
Ό,τι μου χρωστάνε το ξεχνώ

Αντίτιμο

Μόνο το φίδι ξέρει τι θα πει να αλλάζεις το πετσί σου.
Γι' αυτό του περισσεύει το φαρμάκι.

Μιχάλης Γκανάς.

Πιο κει

Η ύψιστη μορφή αγάπης είναι η αγκαλιά.

Όλα τα άλλα βρίσκονται.