Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013



Δεν νομίζω άλλο τραγούδι να έχει ορίσει περισσότερο 
την συναισθηματική μου ενηλικίωση από αυτό.
Κι όταν μιλάω για συναισθηματική ενηλικίωση εννοώ εκείνη την ελάχιστη κατάκτηση ψυχραιμίας
την στιγμή που σε προδίδουν με χίλια δάχτυλα όλες οι αντοχές, οι εμμονές και οι αγκαλιές του κόσμου.


(Τον στίχο υπάρχει μόνο ένα χέρι που μας σβήνει την νύχτα το φως δεν πρόκειται να τον ξεπεράσω ποτέ)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου